De organist

Paasnacht 2017 - een wel heel bijzondere nacht. Maar niet alleen deze nacht is bijzonder, ook de voorafgaande weken waren dat. Het is 28 maart als de eerste mail van ds. Gert Landman binnen komt, samen met een voorstel liturgie. Een voorganger die vraagt wat de organist vindt van de liedkeuze, van de verdeling en of er solocoupletten nodig zijn - wat een geweldig mooi begin, hier wordt een organist blij van.

Samen werken aan een goede viering, dan is kerkorganist zijn geen ‘onemanshow’ maar dienstbaar zijn, samen met anderen. In de hele voorbereiding is dat voelbaar. Ook omdat we in die nacht zullen samenwerken met Anita, onze pianiste. We stemmen af, bereiden voor. We zijn vroeg aanwezig om de liturgie nog even door te nemen. De solo’s worden doorgezongen en de instrumentale muziek wordt daarop afgestemd.

Foto Wim Warnaar HPIM1636

De avond breekt aan, de avond waarin het licht weer mag worden binnengebracht, vanuit de stilte van de Goede Vrijdag. In het donker bidden we zingend de woorden van Psalm 130a. Op weg naar het licht zijn er de oudtestamentische lezingen en zingen we daarvan met lied 513 ‘God heeft eerste woord’, psalm 136 ‘Die de grote Schelfzee spleet’. Ezechiël 37 wordt beantwoord met het zingen van lied 608 ‘De steppe zal bloeien’. Dit alles mondt uit in het Paasevangelie. 
Dan gebeuren er dingen die niet te beschrijven zijn, zo mooi. Daar mag je dan aan meewerken, via de muziek, heel bescheiden. Het licht wordt binnengebracht en we zingen ‘De lof van het Licht’, in een schitterende bewerking van onze voorganger Gert Landman, die zelf de voorzang zingt. Dat doet je wat, laat je niet koud. Vol overgave mag je dan het orgel laten meezingen met die lofzang, met het ‘Halleluja’ waar het op uitloopt. Iedereen wiens kaars is aangestoken gaat meezingen. Zo mag zingende het licht van Christus bij ons binnenkomen. Geweldig om dan te mogen aanzwellen, steeds iets meer. Terwijl de jongeren hun fakkels aansteken aan de Paaskaars zingen we ‘Als alles duister is’. Het wordt steeds lichter. De Doopgedachtenis volgt, een moment van bezinning. Hemel en aarde juichen samen in het ‘In ressurrectione tua’ (Taizé). Geweldig om dat te spelen terwijl we onze doop gedenken. We getuigen van het Licht in het lied ‘Jesus le Christ’. Ik ben blij dat ik, als organist, een beetje ver weg zit en de mensen mijn emoties niet kunnen zien. Samen heffen we tot slot het loflied van Psalm 150a aan, ‘Geprezen zij God’. Anita aan de piano, Gert als stimulerende voorzanger en voorganger, de zingende gemeente, en ik zelf aan het orgel. We sluiten af met ‘U zij de glorie’. Ja, daar is het allemaal om te doen: ‘U zij de Glorie’.

Wim Warnaar  

De wieg van Wim Warnaar, Alphen aan de Rijn, stond naast het harmonium. Als 10-jarige kreeg hij zijn eerste orgellessen, en vanaf zijn 14de begeleidt hij kerkdiensten. In eigen woorden: ‘vanaf het eerste moment was ik verliefd op de zingende gemeente’.Hij is nu organist van de Protestantse Gemeenten in Alphen a/d Rijn en Mijdrecht en bij de Christelijke Gereformeerde Kerk in Aarlanderveen (Alphens oudste orgel, Hess 1765).Het nieuwe liedboek van 2013 bood nieuwe muzikale uitdagen en daarom volgde hij enkele cursussen bij Kerkzang.nl. 

 

 

 

Gelezen: 2415 keer Laatst aangepast op dinsdag, 23 mei 2017 12:28